Αρχή / Ενδιαφέρουν όλους  

Ενδιαφέρουν όλους

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ

Δείτε τον καιρό αυτή τη στιγμή στην Τρίπολη και τις προβλέψεις για τις επόμενες ή αναζητείστε προβλέψεις καιρού για οποιαδήποτε πόλη πιέζοντας εδώ

ΕΙΠΑΝ...

(Σοφά λόγια κι ατάκες που έγραψαν ιστορία)

Στείλτε μας την αγαπημένη σας ατάκα πιέζοντας εδώ

ΓΕΝΙΚΑ ΝΕΑ

 

 

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ on - line

(Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων)

ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

Τα τελευταία αθλητικά νέα από το apn

 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

Ακούστε ζωντανά τους καλύτερους ραδιωφωνικούς σταθμούς πιέζοντας εδώ

 

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

Αναζητείστε όσους γιορτάζουν στο πιο ενημερωμένο εορτολόγιο

 

Google Earth

Επισεφθείτε διάφορα μέρη σε όλον τον κόσμο πιέζοντας εδώ

ΑΠΟΨΕΙΣ

(Άρθρα κι απόψεις που ενδιαφέρουν)

Η ΓΗ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ.

Ενα αφιέρωμα στη ζωή του πλανήτη μας που κινδυνεύει από το ΒΗΜΑGAZINO της 14.4.2002

Σήμερα στη γη κατοικούν 6,23 δισεκατομμύρια άνθρωποι (για την ακρίβεια ο αριθμός στις 21-3-2002 ήταν 6.212.868.920 , δηλαδή διπλάσιος από ό,τι το 1960).

Από αυτούς περίπου 1 δισεκατομμύριο είναι νέοι , ηλικίας από 15 ως 24 χρόνων.Η πρόβλεψη για το 2050 ; Δεν είναι μία . Υπάρχουν δύο σενάρια : το πιο απαισιόδοξο υπολογίζει τον πληθυσμό σε 9,3 δισεκατομμύρια , ενώ το πιο αισιόδοξο σε 7,9 δισεκατομμύρια .

Στις αναπτυσσόμενες χώρες αντιστοιχούν τρία παιδιά σε κάθε γυναίκα.

Στις ανεπτυγμένες χώρες η αντιστοιχία αυτή είναι 1,6 παιδί ανά γυναίκα.

Ο πληθυσμός των περιοχών αυτών σταδιακά γερνάει.

Παράλληλα ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά και ανέρχεται στα 66 χρόνια (από 46 που ήταν το 1950).

Ο ιός του AIDS όμως μειώνει προσδόκιμο ζωής.

Όπως υπολογίζεται , το 2015 ο μέσος όρος ηλικίας στις χώρες που πλήττει περισσότερο ο θανατηφόρος ιός θα είναι τα 60 χρόνια , αντί τα 70 …

Διαβάστε όλο το άρθρο πιέζοντας εδώ

 

Στείλτε μας τις δικές σας απόψεις πιέζοντας εδώ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

 

 

 

 

 

 

 

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

 

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ...

 

 

 

ΑΡΚΑΔΙΚΑ…

ΑΡΚΑΔΙΣΜΟΣ

Η περιοχή της Αρκαδίας έγινε στην τέχνη το σύμβολο της βουκολικής απλότητας, της ευτυχίας, της αμεριμνησίας και του έρωτα κοντά στη φύση: για να δείξουν την ανυπέρβλητη ευτυχία πολλοί καλλιτέχνες χρησιμοποιούσαν την έκφραση «et in Arcadia ego» (έζησα κι εγώ στην Αρκαδία). Το καλλιτεχνικό ρεύμα του Αρκαδισμού, που είχε ως σημείο αναφοράς την αρχαία Αρκαδία, επιδίωξε στη λογοτεχνία την απλότητα του ύφους, έχοντας ως βάση την ελληνική και ρωμαϊκή βουκολική ποίηση. Λειτούργησε ως αντίδραση στο περίπλοκό κι επιτηδευμένο ύφος του μπαρόκ. Η Ακαδημία της Αρκαδίας ιδρύθηκε στη Ρώμη το 1690. Όσοι συμμετείχαν σ’ αυτήν πήραν ελληνικά ονόματα κι είχαν ως έμβλημά τους τον αυλό του Πανός και τον Ιησού βρέφος, επειδή βοσκοί ήταν αυτοί που πρώτοι τον προσκύνησαν στη φάτνη. Η Ακαδημία επηρέασε μάλλον στην επιστροφή στη βουκολική ζωή. Από την ποίηση, όπου εκδηλώθηκε αρχικά, η τεχνοτροπία επεκτάθηκε και σε άλλες τέχνες , όπως στη ζωγραφική.

 

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ

 

 

 

 

ΛΕΞΙΚΑ on- line

Λεξικά της Ελληνικής on-line

Η ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

 

  • ΟΙ 10 ΠΙΟ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ. Του Γ. Μπαμπινώτη

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ" 12-5-2002

Από την εκπομπή «Τη γλώσσα μού έδωσαν Ελληνική» που επιμελούμαι στη ΝΕΤ και που αφορά κυρίως σε ζητήματα χρήσεως τής γλώσσας μας, διεξήγαγα μιαν απλή αλλά χρήσιμη, νομίζω, έρευνα. Την ιδέα μού έδωσε ανάλογη έρευνα τού BBC για την Αγγλική («The Top Twenty Complaints») αλλά, ακόμη περισσότερο, το πλήθος των (συμβατικών και ηλεκτρονικών) επιστολών τηλεθεατών, οι οποίοι «παραπονούνται» για διάφορες χρήσεις τής Ελληνικής, τις οποίες θεωρούν από αδόκιμες ώς λανθασμένες, ζητώντας μου να τις σχολιάσω και να συμβάλω στο να αποφεύγονται. Ζητήθηκε, λοιπόν, από τους τηλεθεατές να επισημάνουν τις δέκα πιο ενοχλητικές γι' αυτούς χρήσεις τής Ελληνικής που μιλάμε και γράφουμε. Τι τους ενοχλεί περισσότερο. Τι νομίζουν ότι δεν έχει καλώς. Τι θεωρούν ότι πρέπει να αλλάξει ή να αποφεύγεται. Υπήρξε πληθώρα απαντήσεων. Ταξινομήθηκαν οι απαντήσεις, ιεραρχήθηκαν σύμφωνα με τη συχνότητά τους και έδωσαν τα εξής αποτελέσματα: …

Διαβάστε όλο το άρθρο πιέζοντας εδώ

 

  • ΑΓΓΛΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΣΤΑ … ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας, για να καταδείξει τη δύναμη της ελληνικής γλώσσας και την καταλυτική της επίδραση στο ευρωπαϊκό λεξιλόγιο, είχε εκφωνήσει δυο μνημειώδεις λόγους στην αγγλική γλώσσα. Στην ουσία βεβαία η γλώσσα ήταν ελληνική! Δεν έχετε παρά να τους διαβάσετε. Και οι δυο ομιλίες απευθύνονταν στους συνέδρους της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, στην Ουάσιγκτον. …

Διαβάστε όλο το άρθρο πιέζοντας εδώ

  • ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΚΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤHΣ ΜΙΧΑΛΟΥΣ...
Η λαϊκή έκφραση συνδέεται με τη μετεπαναστατική ζωή στο Ναύπλιο, πρωτεύουσα τότε της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, μετά την επανάσταση του 21 υπήρχε στο Ναύπλιο μια ταβέρνα που ανήκε σε μια γυναίκα, τη Μιχαλού. Η Μιχαλού είχε το προτέρημα να κάνει «βερεσέδια» αλλά υπό προθεσμία. Μόλις εξαντλείτο η προθεσμία - και η υπομονή της - στόλιζε τους χρεώστες της με «κοσμητικότατα» επίθετα. Όσοι τα άκουγαν, ήξεραν καλά ότι αυτός που δέχεται τις «περιποιήσεις» της «χρωστάει της Μιχαλούς».

ΕΦΑΓΑ ΧΥΛΟΠΙΤΑ...
Γύρω στα 1815 υπήρχε κάποιος κομπογιαννίτης, ο Παρθένης Νένιμος, ο οποίος ισχυριζόταν πως είχε βρει το φάρμακο για τους βαρύτατα ερωτευμένους. Επρόκειτο για ένα παρασκεύασμα από σιταρένιο χυλό ψημένο στο φούρνο. Όσοι λοιπόν αγαπούσαν χωρίς ανταπόκριση, θα έλυναν το πρόβλημά τους τρώγοντας αυτή τη θαυματουργή πίτα - και μάλιστα επί τρεις ημέρες, κάθε πρωί, τελείως νηστικοί.

ΜΥΡΙΖΩ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΟΥ...
Η φράση προέρχεται από την αρχαία τελετουργική συνήθεια, κατά την οποία οι ιέρειες των μαντείων βουτούσαν τα δάχτυλά τους σ' ένα υγρό με βάση το δαφνέλαιο, τις αναθυμιάσεις του οποίου εισέπνεαν καθώς τα έφερναν κατόπιν κοντά στη μύτη τους και μ' αυτό τον τρόπο έπεφταν σ' ένα είδος καταληψίας κατά την οποία προμάντευαν τα μελλούμενα. -

ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΚΑΒΓΑ...
Ένα από τα αγαπημένα θεάματα των Ρωμαίων και αργότερα των Βυζαντινών, ήταν η ελεύθερη πάλη.
Οι περισσότεροι από τους παλαιστές, ήταν σκλάβοι, που έβγαιναν από το στίβο με την ελπίδα να νικήσουν και να απελευθερωθούν. Στην ελεύθερη αυτή πάλη επιτρέπονταν τα πάντα γροθιές, κλωτσιές, κουτουλιές, ακόμη και το πνίξιμο.
Το μόνο που απαγορευόταν αυστηρά ήταν οι γρατζουνιές. Ο παλαιστής έπρεπε να νικήσει τον αντίπαλό του, χωρίς να του προξενήσει την παραμικρή αμυχή με τα νύχια, πράγμα , βέβαια, δυσκολότατο. Γιατί τα νύχια των δυστυχισμένων σκλάβων, που έμεναν συνέχεια μέσα στα κάτεργα, ήταν τεράστια και σκληρά από τις βαριές δουλειές που έκαναν.
Γι' αυτό λίγο προτού βγουν στο στίβο, άρχιζαν να τα κόβουν, όπως μπορούσαν, με τα δόντια τους. Από το γεγονός αυτό βγήκε κι η φράση «τρώει τα νύχια του για καβγά».

ΜΑΛΛΙΑΣΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ...
Στη βυζαντινή εποχή υπήρχαν διάφορες τιμωρίες, ανάλογες, βέβαια, με το παράπτωμα. Όταν π.χ. ένας έλεγε πολλά, δηλαδή έλεγε λόγια που δεν έπρεπε να ειπωθούν, τότε τον τιμωρούσαν με έναν τρομερό τρόπο. Του έδιναν ένα ειδικό χόρτο που ήταν υποχρεωμένος με το μάσημα να το κάνει πολτό μέσα στο στόμα του. Το χόρτο, όμως, αυτό ήταν αγκαθωτό, στυφό και αρκετά σκληρό, τόσο που κατά το μάσημα στο στόμα του πρηζόταν και η γλώσσα, το ελατήριο δηλαδή της τιμωρίας του, άνοιγε, μάτωνε και γινόταν ίνες-ίνες, κλωστές-κλωστές, δηλαδή, όπως είναι τα μαλλιά. Από την απάνθρωπη τιμωρία βγήκε και η παροιμιώδης φράση : "μάλλιασε η γλώσσα μου", που τις λέμε μέχρι σήμερα, όταν προσπαθούμε με τα λόγια μας να πείσουμε κάποιον για κάτι και του το λέμε πολλές φορές.

ΜΟΥ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΦΑΣΙ...
Στα Τούρκικα καφάς θα πει κεφάλι, κρανίο. Όταν, λοιπόν, η καρπαζιά, που έριξαν σε κάποιον είναι δυνατή λέμε :" του έφυγε το καφάσι", δηλαδή, του έφυγε το κεφάλι από τη δύναμη του κτυπήματος. Το ίδιο και όταν αντιληφθούμε κάτι σπουδαίο, λέμε :"μου έφυγε το καφάσι" , δηλαδή, μου έφυγε το κεφάλι από τη σπουδαιότητα

ΤΟΥΜΠΕΚΙ...
«Τουμπεκί » λέγεται τουρκικά ο καπνός για τον αργιλέ, που τον κάπνιζαν στα διάφορα καφενεία της παλιάς εποχής. Τον αργιλέ τον ετοίμαζαν οι «ταμπήδες» των καφενείων και επειδή αυτοί έπιαναν την κουβέντα κι αργούσαμε τον πάνε στον πελάτη, εκείνος με τη σειρά του φώναζε: «κάνε τουμπεκί».
Όσοι κάπνισαν ναργιλέ ήταν και από φυσικού τους λιγομίλητοι και δεν τους άρεσε η «πάρλα», οι φλυαρίες. Με τις ώρες κρατούσαν στα χείλη τους το «μαρκούτσι» του ναργιλέ, απολαμβάνοντας μακάρια και σιωπηλά το τουμπεκί, που σιγόκαιγε στο λούλα. Και αν κάνεις, που κι αυτός κάπνιζε ναργιλέ δίπλα του, άνοιγε πλατιά κουβέντα, οι μερακλήδες της παρέας του έλεγαν: «Κάνε τουμπεκί», δηλαδή, κάπνιζε και μη μιλάς. Τώρα για το «ψιλοκομμένο» τουμπεκί, ήταν η τέχνη του «ταμπή» να του το προσφέρει ψιλοκομμένο, που ήταν και καλύτερο.

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ …

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ

 

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ FORUM